‘Ik vind het zo belangrijk om mezelf nuttig te maken’

 

Rotterdam, 23 juli 2019 – Mariska* is een lieve vrouw met een warm hart. Ze draagt kleurige lippenstift en een grote glimlach. Ze is klant bij de voedselbank. En ze heeft een droom. ‘Mijn droom is om naar India of naar Afrika te gaan om de mensen daar te helpen.’

Mijn droom
‘Ja, dat is mijn droom, maar ik zou niet weten hoe ik dat moest organiseren, haha! En mijn gezondheid is niet best, dus het kan ook helemaal niet. Maar misschien dat ik binnenkort in de buurt mag gaan koken, als vrijwilliger. Maaltijden bereiden voor grote groepen mensen. Dat zou ik dolgraag willen. Ik vind het zo belangrijk om mezelf nuttig te maken.

Delen
Van mijn vader heb ik geleerd: je moet altijd delen. Naast mij woont een stel met 3 kinderen. Zij hebben het ook niet breed. Soms komt het dochtertje bij mij en zegt, tante, ik heb honger. Dan maak ik iets lekkers voor haar. Ik ben heel handig in de keuken. Met één kipfilet maak ik een maaltijd voor 5 personen! Uien, knoflook, lekkere kruiden, daarmee kan je zoveel doen. Ik moet wel creatief zijn; ik heb maar één kookpit in de keuken. Maar het kan!

Eindjes aan elkaar knopen
Eigenlijk zit ik al jaren financieel moeilijk. Vroeger lukte het nog om met hulp van familie of buren zelf de eindjes aan elkaar te knopen. Maar dat gaat niet meer. Zo ben ik bij de voedselbank terechtgekomen. Ik vind het niet te min, ik ben niet hoogmoedig. Ik heb immers geen keuze?
Ik ben 62 jaar, alleenstaand, en ik heb 2 kinderen grootgebracht. Ik ben al 14 jaar niet meer met vakantie geweest. Wat ik nog het meeste mis, is dat ik nooit eens een lekker stukje vlees kan kopen. Alles moet altijd zo goedkoop mogelijk. Daar kan een mens somber van worden.

Ik blijf lachen
Vroeger was ik caissière in een supermarkt. Toen had ik geld. Maar nu niet meer. Als je krap zit, kan je heel snel nog verder in de put te raken. Ik heb wel eens 3 weken zonder geld gezeten. En momenteel heb ik een maand huurschuld, daar moet ik 7 maanden aan afbetalen. Maar ik blijf lachen, hoor! Ik heb geen luxe in huis, ik geef geen geld uit aan spullen, daar geef ik niks om. Voor mij zijn mensen belangrijk.’

(* Mariska is niet haar echte naam, die is wel bekend bij de redactie)